.

غرق روزای سیاهم

گنگ و درمونده و زخمی

یه اسیر بی گناهم

             عابر یه راه دوورم

             بی نشونو بی غرورم

             توی تاریکیه چشمات

             تشنه ی یه قطره نورم

یه نشونیه کوچیک ، توی دنیای بزرگ

یه پناگاه ـ حقیر ، بدون ـ شغال و گرگ

یه مسیر آشنا ، یه صدا یه همنفس

تو نشون من بده ، تو غریبیه قفس      تو نشون من بده...

تو نشون ـ من بده

تاکه آروم بگیرم

توی این ویرونه ها

من نپوسم ، نمیرم

             توی این بیراهه ها

             بین این همه مسیر

             کمکم کن برسم

             دستتو ازم نگیر

یه نشونیه کوچیک ، توی دنیای بزرگ

یه پناگاه ـ حقیر ، بدون ـ شغال و گرگ

یه مسیر آشنا ، یه صدا یه همنفس

تو نشون من بده ، تو غریبیه قفس      تو نشون من بده...